۱- لحظه :
نه از آغاز ، چنين رسمی بود
و نه فرجام ، چنان خواهد شد
که کسی جز تو ، تو را دريابد
تو در راه رسيدن به خودت ، تنهايی
ظلمتی هست ، اگر
چشم از کوچه ياری ، بردار
و فراموش کن که اين ، کهنه خيال
نور فانوس رفيقی ، که تو را در يابد !
دست ياری ، که بکوبد در را
پرده از پنجره ها بر گيرد ، قفل را بگشايد
کوله بارت بردار
دست تنهايی خود را تو بگير
و از آئينه بپرس
منزل روشن خورشيد ، کجاست ؟
شوق دريا اگرت هست ، روان بايد بود
ور نه ، در حسرت همراهی رودی ،
به زمين خواهی شد
مقصد از شوق رسيدن ، خاليست
راه ، سرشار اميد
و بدان ، کين امروز
منتظر فردايی است
که تو ديروز ، در اميد وصالش بودی
بهترين لحظه راهی شدنت ، اکنون است
لحظه را دريابيم
باور روز ، برای گذر از شب ، کافيست
و از آغاز ، چنان رسمی بود
که سرانجام ، چنين خواهد شد .
از : کيوان شاهبداغی
۲- بدون شرح :
غرض ها تيره دارند دوستی را
غرض ها را چرا از دل نرانيم
