درس هايی که بايد از رود بياموزيم
رودها از ابتدا تا انتها افتادگی و فروتنی را تجربه می کنند و همين است که در نهايت به ميهمانی آسمان دعوت می شوند .
رودها در مواجهه با موانع به آرامی آن را دور می زنند و به راه خود ادامه می دهند .
پويايی رود ، از جريان داشتن آن است .
رودها هم وقتی به مانعی می رسند ، فرياد می کشند ولی خيلی زود خود را پيدا می کنند .
هيچ جويی حقير نيست ، زيرا مادری چون باران دارد .
رودها در مسير خويش با همه چيز پيوند می خورند ولی ، در نهايت روشن و شفاف به آسمان می پيوندند .
رودها ، برای آن که زلال شوند ، گاهی در سخت ترين لايه های زمين رياضت می کشند .
رودها ، با آرامش خويش حتی سنگ ها را صيقل می دهند .
***
درس هايی که بايد از کوير بياموزيم
به کوير بايد احترام گذاشت زيرا گهواره عشق است و پيامبران از آن برخاسته اند .
کوير ، با همه نداری هايش ميزبان سادگی و يکرنگی است .
عشق ورزيدن را از کوير بياموزيم که ، دريا بودنش را به گرمای آفتاب بخشيد .
گذشت و فداکاری کوير را ببين ، که با تمام وجود هر روز صبح منتظر سلام خورشيد می نشيند .
کوير درد از بالا به پايين افتادن را خوب می داند زيرا ، زمانی اقيانوس ثروتمندی بوده است .
بايد کوير شد تا ، خورشيد را آن گونه که هست ، ديد .
سراب در کوير ، نشانه ای از طينت اوست که هميشه با آن همراه است .
کوير ، خوب آموخته است که بايد چشم به آسمان داشته باشد .
منبع : ماهنامه موفقيت
