سلام
فرارسيدن ماه مبارک رمضان ، ماه مهمانی خدا بر همه شما عزيزان مبارک !
***
آه ... که راه ، پر خطر است و حرامیان در پیش !
راه ، دور است و رهتوشه ، کم .
مگر ابلیس وسوسه گر می گذارد ؟
مگر « نفس اماره » دست بردار است ؟
سپری باید برداشت ، از « روزه »
و سلاحی باید برگرفت ، از « دعا »
و برای درستی عمل و وارستن از بردگی ، و نجات از هلاکت ،
کلید رهگشایی و درگشایی باید داشت ،
از « تقوا » و باید آماده جهادی بزرگ شد ،
با دشمنی بزرگتر و خطرناکتر از همه دشمنان که این « نفس » است ،
تا با هموار شدن راه ، به قرب حق رسید
و با برطرف شدن مانع ، بهتر و بیشتر و سریعتر راه معنی را طی کرد .
به قول حافظ :
جمال یار ندارد نقاب و پرده ، ولی
غبار ره نشان تا نظر توانی کرد
تو کز سرای طبیعت نمی روی بیرون
کجا به کوی حقیقت گذر توانی کرد ؟
خداوند ، این ضیافت رمضان را برای همین گسترده است :
- ... لعلکم تتقون ایاما معدودات
رمضان ، ماه « قرب » است ، ماه « یافتن » و « رسیدن » است .
تو که عمری تشنه آب حیات بودی و عطش یافتن داشتی و همچون آهوئی رمیده یا غزالی حیران ، در کویر ، سراغ چشمه ای و سایه ای و درختی می گشتی تا لختی بیاسائی و آرام گیری و سیراب شوی ، اینک رمضان ، همان است که می جستی ، همان سایه آرام بخش است .
همان چشمه زلال است .
همان پاکساز دل و جان است .
روح عطشناک را سیراب کن .
« خود » را در این ماه ، بشناس ، تا « خدا » را بشناسی .
« خدا » را بشناس ، تا از بند و کمند « خود » رها گردی
و به « خدا » برسی ...
التماس دعا
