به نام خدا
سلام ...
۱-
گاهی بايد درد کشيد تا درد رو شناخت و به دردمند کمک کرد .
گاهی بايد عينک خوش بينی رو از روی چشم ها برداشت تا حقيقت رو ديد .
گاهی بايد اونقدر به دنبال حقيقت بگردی تا آخر سر ، به سراب برسی !!!
گاهی بايد با خودمون اونقدر بجنگيم تا بتونيم خودمون رو خوب بشناسيم .
گاهی بايد به ياد بياوريم و تکرار کنیم خودمون رو !!!! مثل يک جريمه مشق شب !!! تا يادمون نره چی بوديم ! چی شديم ! کجا می خوايم بريم !!!
گاهی اونقدر وقت رو به بطالت می گذرونيم که کمبود وقت پيدا می کنيم .
گاهی ديگه وقت برای جبران نداريم اونوقت ديگه نه گاهی بلکه آهی رو به حسرت خواهيم داشت ...
۲-
زندگی صحنه درگیری هاست
هر طرف ، هر لحظه
جنگ و آوارگی و زلزله و طوفان است
هیچ ترسی هم نیست !
آنچه می افزاید
ترس و اندوه مرا
ريزش کنگره (( ارزش )) هاست
لرزش پایگه (( انسان )) است
غربت روح خداگونه انسان ، در عصر
ظلمت زاویه این دلهاست .
داخل برج نگهبانی ارزش هامان ،
وای ... افسوس افسوس ،
قامتی نیست ... نگهبانی نیست
سینه سنگی ما ،
ار چه ، از شور و شررها خالی است ؟
دیده و اینهمه خشک ؟
نفس و اینهمه سرد؟
تو و این سنگدلی ؟
من و این همه بی دردی ؟! ...
۳-
خدايا کمکم کن !
خدايا اول پاکم کن بعد خاکم کن !!! ....
التماس دعا
