تو ای آدم می دانی چرا اینجائی ؟ می دانی چرا از بهشت ناز و نعمت ، به زمین رنج و محنت فرو نشستی ، آنهم فقط با مزه یک سیب !
تو سیب را خود انتخاب کردی ، با یک فریب ساده ابلیس و بعد اسیر گشتی ، زمین شد زندانی برای تو ، که زندان بانش بود شیطان ، و یا نه ! بود نفس خویش .
تو اسیر نفس گشتی ، حال باز هم ، فرصتی هست ، فرصتی به اندازه یک زندگی ، فرصتی برای انتخاب ، انتخابی دوباره !
اما ، این بار باید بدانی ، انتخابت چیست !
در وجود تو قلبی مملو از عشق می تپد . در وجود تو آگاهی جریان دارد . و تار و پود وجودت همه مهر است .
پس ابتدا خود را دریاب و بدان چه ارزشی داری ! بس گرانبها ! خود را به سادگی نفروش . به دست قاتل نفست شیطان ، چشم هایت را باز کن !
و بخواه آنچه را که خواستنی است ! عقل و قلبت را به مبعود بسپار . و بعد دل در گرو عشقش گذار .
حال بنگر !
همه جا عطر و یادی از بهشت دارد . اما نه بهشتی که رانده شدی ! که آنرا رانده شدن بهتر بود .
بلکه بهشت را ، حتی ، در زبانه های آتش این دنیا ، خواهی دید . اگر چشم دل باز کنی .
حال انتخاب کن ماندن و اسارت را ، یا فکر پرواز و رهائی را !
باز گرد به سوی خالق مهربانی که تو را با وسوسه یک سیب به زمین آورد تا تو او را بشناسی بهتر از پیش تا باز انتخاب کنی ، او منتظر است و مشتاق !
تا تو اینبار ، به جای مزه شیرین یک سیب ! انتخابی نیک تر داشته باشی می دانی آن انتخاب چیست ؟
آری ! آن انتخاب عشق است !
عشق ! عشق به خدا !!!
***
متن از خودم ( حمدانه )
توضيح : اين متن را قبلا در قسمت نظرات وبلاگ زلال پرست نوشته بودم .
