به نام خدا
امام صادق (ع) :
" کل شهر محرم ، و کل يوم عاشورا ، و کل ارض کربلا "
در قبايل عرب همواره جنگ بود ، اما مکه " زمين حرام " بود و چهار ماه رجب ، ذی القعده ، ذی الحجه و محرم ، " زمان حرام " ، يعنی که در آن جنگ حرام است . دو قبيله که با هم می جنگيدند ، تا وارد ماه حرام می شدند ، جنگ را موقتاً تعطيل می کردند ، اما برای آنکه اعلام کنند که " در حال جنگند و اين آرامش از سازش نيست ، ماه حرام رسيده است و چون بگذرد ، جنگ ادامه خواهد يافت " ، سنت بود که بر قبه خيمه فرمانده قبيله ، پرچم سرخی برمی افراشتند ، تا دوستان ، دشمنان و مردم ، همه ، بدانند که : " جنگ پايان نيافته است . "
آنها که به کربلا می روند ، می بينند که جنگ با پيروزی يزيد پايان گرفته و بر صحنه جنگ ، آرامش مرگ سايه افکنده است .
اما می بينند که بر قبه آرامگاه حسين ، پرچم سرخی در اهتزاز است .
بگذار اين " سالهای حرام " بگذرد !
از کتاب حسين وارث آدم – دکتر شريعتی
