بهار را چه شيرين آمدي ، كه با مژده داران داد آمدي
بده داد ما را كه خون خورده ايم
ستمهـاي آن سـرنگون برده ايم
به در برده از دست بيدادگر
دلي در بدر غرق خون جگر
بهار را ببين اين دل ريش ريش
بلا برده از طـاقت خـويش بيش
بهـارا مـن از اشـك پنـهـان پـرم
كه اين گريه ها را فرو مي خورم
كجـا بـودي اي كـاروان اميـد
كه عمري دلم انتظارت كشيد
بهار را بيا كان زمستان گذشت
گل و لاله پر كرد دامـان دشت
بيـا تا ببيـنيـم در كـار گل
زشبنم بشوئيم رخسار گل
بهاري نو آمد به صد دلبري
بيا تا از گـل به دامـن بري
بهار را ببين تا چه پرورده ايم
زخون دل خود گل آورده ايم
فرو برده در سينه خويش چنگ
گلـي نو برآورده خورشيـد رنگ
بهـاري بديـن نازنيـني كجـاست
كه اين خونبهاي شهيدان ماست
***
بر آمد باد صبح و بوي نوروز
به كام دوستان و بخت پيروز
مبارك بادت اين سال و همه سال
همايون بادت اين روز و همه روز
***
***
بر شما فرخنده باد
اين همايون سال فرخ بر شما فرخنده باد
دولـت اقبـال و فـر و جـاهتـان پاينـده باد
دوستان را در چنين فصل نشاط و خرمي
ساغر دل از مي شور و شعف آكنـده باد
عاشقان را ديده روشن از فروغ روي دوست
دلبــران را سينــه از نـور وفـــا تابـنـده بـاد
بلبلان را وصل گل خويش در كف فرصت فتاد
چشـم زاغـان گر نـدارد تـاب ديـدن كنده باد
سرو و سوري و سپرغـم سوسن و سنبل سمن
سبزه اندر باغ و بستان هفت سين چيننده بـاد
آنچه در سال گذشته رفت ، بر ياران گذشت
زنـدگيشـان بـا سعـادت يـار در آيـنــده بـاد
روزگار ار بـا همــه بـد كـرد و پـيـرار و پــار
يا رب ، از كردار زشت خويشتن شرمنده باد
ونـدرين سـال نـوين ، با لطـف و توفيـق خـداي
همگنان را جان و دل پر شور و لب پر خنده باد
بهترين تبريك (( ايزد )) اين دعاي ميهني است
هـر كـه ايـن اعيـاد ملــي زنـده دارد ، زنـده باد
***
صداي كف زدن لحظه ها
صداي بال پرستو
صداي پاي بهار !
صداي شادي گنجشك ها
صداي بهار !
نگاه و ناز بنفشه
تبسم خورشيد
ترانه خواندن باد
جوانه كردن بيد .
صداي بوسه باران
صداي خنده گل
صداي كف زدن لحظه ها براي بهار .
دوباره معجزه آب و آفتاب و زمين
شكوه جادوي رنگين كمان فروردين
شكوفه و چمن و نور و رنگ و عطر و سرود
سپاس و بوسه و لبخند و شاد باش و درود
دوباره چهره نوروز و شادماني عيد
دوباره عشق و اميد
دوباره چشم و دل ما و چهره هاي بهار .
غم زمانه به پايان نمي رسد ، برخيز!
به شوق يك نفس تازه در هواي بهار .
***
