حضرت علی (ع) :
رساترين پند دهنده برای تو ، دنيا است ! اگر پند گير و نصيحت پذير باشی .
ريشه خردمندی ، انديشه در امور است .
فکر و عقل ، دو دريای عظيمند ، مرواريدشان حکمت و فرزانگی است .
کرامت نفس خود را محافظت نما و از هر گونه زبونی و پستی بپرهيز .
چشم سر را از دست دادن آسانتر است تا چشم دل .
***
و پیامی در راه
روزی
خواهم آمد ، و پیامی خواهم آورد .
در رگ ها ، نور خواهم ریخت
و صدا خواهم داد : ای سبدهاتان پر خواب ! سیب آوردم ، سیب سرخ خورشید
خواهم آمد ، گل یاسی به گدا خواهم داد
زن زیبای جذامی را ، گوشواری دیگر خواهم بخشید
کور را خواهم گفت : چه تماشا دارد باغ !
دوره گردی خواهم شد ، کوچه ها را خواهم گشت ،
جار خواهم زد :آی شبنم ، شبنم ، شبنم
رهگذاری خواهد گفت : راستی را ، شب تاریکی است ، کهکشانی خواهم دادش
روی پل دخترکی بی پاست ، دب اکبر را بر گردن او خواهم آویخت
هر چه دشنام ، از لبها خواهم بر چید
هر چه دیوار ، از جا خواهم بر کند
رهزنان را خواهم گفت : کاروانی آمد بارش لبخند
ابر را ، پاره خواهم کرد
من گره خواهم زد ، چشمان را با خورشید ،
دل ها را با عشق ، سایه ها را با آب ، شا خه ها را با باد
و به هم خواهم پیوست ، خواب کودک را با زمزمه زنجره ها
باد بادک ها ، به هوا خواهم برد
گلدان ها ، آب خواهم داد
خواهم آمد ، پیش اسبان ، گاوان ، علف سبز نوازش خواهم ریخت
مادیانی تشنه ، سطل شبنم خواهم آورد
خر فرتوتی در راه ، من مگس هایش را خواهم زد
خواهم آمد سر هر دیواری ، میخکی خواهم کاشت
پای هر پنجره ای ، شعری خواهم خواند
هر کلاغی را ، کاجی خواهم داد
ما را خواهم گفت : چه شکوهی دارد غوک !
آشتی خواهم داد
آشنا خواهم کرد
نور خواهم خورد
دوست خواهم داشت
سهراب
***
